22.06.2026.

„Dzięki pomocy Państwa fundacji i środkom zebranym od wspaniałych darczyńców mogliśmy zakupić naszej córce specjalistyczny wózek, którym możemy Amelkę wozić. Wózek jest bardzo dobrze wykonany. Ma wiele pożytecznych funkcji, które ułatwiają zarówno transport dziecka, jak i jego przewożenie. Duże kółka sprawiają, że lekko i zwrotnie się go prowadzi, mimo ciężaru dziecka. Można go regulować do różnych pochyleń. Ma dwa sposoby hamowania ręczny i manualny na koła. Jest bardzo bezpieczny, zwłaszcza dzięki  mocnym i trwałym zapięciom, które przytrzymują ciało córki. Posiada  dodatkowe akcesoria, jak torba na rzeczy dziecka.

Córka bardzo lubi w nim jeździć, a dla nas jest dużym ułatwieniem w transporcie jej. Jesteśmy bardzo zadowoleni, że możemy dzięki Państwu mieć w domu taki sprzęt, który bardzo ułatwia nam życie. Z wyrazami szacunku i serdecznymi pozdrowieniami rodzice Amelki.”

Joanna i Mariusz Majtyka

Jestem mamą Amelii. Moja córka ma dziś 14 lat, ale jej życie od pierwszych dni naznaczone jest tragedią, której nie da się zapomnieć. Gdy była noworodkiem, została upuszczona przez pielęgniarkę w szpitalu. Taki wypadek nie powinien się wydarzyć nigdy i nigdzie — a jednak dotknął nas.

Doszło do złamania kości czaszki i krwawienia do mózgu. To zmieniło wszystko. Diagnoza była bezlitosna: dziecięce pourazowe porażenie mózgowe. Z czasem doszły też ataki padaczki. Nie umiem opisać, co czuje matka, która codziennie patrzy na swoje dziecko i wie, że jedna chwila odebrała mu szansę na normalne życie.

14 lat walki

Amelia – mimo swojego wieku – nie chodzi, nie siedzi samodzielnie, nie widzi. Nie mówi. Karmimy ją miksowanym jedzeniem, bo nie potrafi gryźć. Pampersujemy ją jak niemowlę. Każdy dzień to fizyczny i emocjonalny wysiłek. W lipcu 2022 roku przeszła operację kręgosłupa, bo skolioza sprawiała, że siedzenie było dla niej bolesne. Od tego czasu jest systematycznie rehabilitowana, ale jej ciało wymaga coraz większego wsparcia.

Obecny wózek, z którego korzystamy, po prostu się rozpadł. Dosłownie. Jej spastyka — wzmożone napięcie mięśni — doprowadziła do złamania oparcia. Każdy dzień w nim to ryzyko — a przecież to powinno być jej bezpieczne miejsce.